13029 Rudnikowski Rafał

Mam na imię Rafał. Jestem tatą ukochanego synka, Mikołaja. Jeszcze niedawno nasze życie było spokojne i pełne codziennych, pięknych chwil — praca, dom, wspólne zabawy, podróże i radość z wychowywania chłopca, który marzy o tym, by zostać piłkarzem.

Zawsze starałem się być osobą pomocną, otwartą i pełną energii — mężem i ojcem, na którego można liczyć.

8 kwietnia 2025 roku wszystko nagle się zmieniło. Poczułem ogromny, trudny do opisania ból głowy. W szpitalu usłyszeliśmy diagnozę, której nikt się nie spodziewał — pęknięcie tętniaka w mózgu. Po operacji rozpoczęła się moja długa walka o życie, podczas której zapadłem w śpiączkę. Choć rokowania były bardzo ciężkie i lekarze nie dawali zbyt dużych nadziei, nie poddałem się.

Udało się uratować moje życie, ale dziś zmagam się z poważnymi konsekwencjami neurologicznymi — mam porażenie czterokończynowe i straciłem możliwość mówienia. Codziennie walczę o każdy krok, każde słowo, każdy najmniejszy ruch. Uczę się wszystkiego od nowa: mówić, jeść, pisać, poruszać rękoma i wykonywać najprostsze czynności. Z ogromną determinacją próbuję odzyskać to, co odebrała choroba. Robię wszystko, by wrócić do mojego życia, do mojej rodziny, do normalności.

Droga do sprawności jest jednak bardzo kosztowna. Czeka mnie długa, intensywna rehabilitacja w specjalistycznym ośrodku. To jedyna realna szansa, abym odzyskał niezależność i mógł znów być tatą i mężem, jakim zawsze byłem. Niestety koszty rehabilitacji znacznie przekraczają nasze możliwości finansowe.

Dlatego z pokorą proszę o pomoc. Każda wpłata, udostępnienie i dobre słowo to dla mnie ogromne wsparcie i kolejny krok zbliżający mnie do powrotu do sprawności.

Chciałbym wrócić do życia. Do mojej żony. Do Mikołaja. Do wspólnych chwil na boisku. Tam, gdzie zawsze byłem najszczęśliwszy.

Dziękuję z całego serca za każdą formę wsparcia.