10521 Mirosław Haraś

Celem grupy OPP jest zakup sprzętu rehabilitacyjnego dla Mirka i poprawa jego stanu zdrowia.

Hej, mam na imię Mirek i od urodzenia choruję na Czterokończynowe Mózgowe Porażenie Dziecięce, a co za tym idzie poruszam się na wózku inwalidzkim.

Paradoksalnie, kiedy byłem mały, koledzy mi zazdrościli, każdy chciał pchać mój wózek i nie mogli zrozumieć, dlaczego mi się to nie podoba. Na początku jest mimo wszystko łatwiej, bo jesteś małym chłopcem, który więcej czasu obserwuje życie, niż zastanawia się nad tym, dlaczego jest inny. A inny byłem od zawsze. Dziecięce porażenie mózgowe brzmi tak, jakby miało minąć, odejść w zapomnienie wraz z dzieciństwem. Do pewnego momentu myślałem tak samo, a rozczarowanie, które przychodziło, było chyba najgorszym uczuciem, jakiego doświadczyłem.

Dziecko chore na porażenie mózgowe zawsze jest z tyłu, zawsze niżej od reszty, ogląda tylko brody innych ludzi z pozycji siedzącej. Nieważne, czy pierwszy skończyłem zadanie, na przerwę zawsze wyjeżdżałem ostatni. Pierwszy zjadłem obiad, ostatni odjeżdżałem od stołu. Zawsze z tyłu, zawsze poza wzrokiem innych miałem wrażenie, że wszystko, co ważne w życiu dzieje się gdzieś wyżej, około metra nad moją głową. Tam toczyły się rozmowy, zapadały decyzje, opowiadano dowcipy i czasem tylko ktoś opuszczał wzrok, może tylko po to, by nie przewrócić się o mój wózek, a ja tak rosłem i rosłem, a wraz ze mną rosło moje rozczarowanie, rosła samotność i odizolowanie od świata. Co więcej – każdy, kto widzi osobę na wózku, ma wrażenie, że to życie trudniejsze, ale normalne, a ja Ci powiem, że normalne nie jest. Uświadamiasz to sobie, kiedy zaczynasz podsumowanie. W domu nie możesz sięgnąć do kontaktu by podłączyć telefon, na ulicy nie możesz przejechać wózkiem przez krawężnik, w sklepie nie możesz sam zrobić zakupów. Frustracja nic nie daje, pogłębia samotność i poczucie wyobcowania.

Moje ciało na zawsze pozostanie moim wrogiem, z którym będę musiał się siłować, ale jest coś, co pomogłoby mi walczyć z chorobą i uwierzyć, że jutro będzie lepiej. Zastanawiasz się, co to takiego? To długi łańcuszek otwartych i złotych ludzkich serduszek, na który zawsze będę mógł liczyć.

Dlatego z całego serca proszę Cię o wsparcie mojego leczenia, rehabilitacji i związanych z nią zakupów specjalistycznego sprzętu rehabilitacyjnego, dzięki któremu zyskam szansę na poprawę sprawności oraz obecnego stanu zdrowia. Proszę pomóż spełnić moich marzeń kilka i 1,5% podatku przekaż dla Mirka.

Więcej informacji o mnie znajdziesz na https://harasmiroslaw.pl