12467 Kulik Kamil

Mam na imię Kamil. Jestem mężem i ojcem, mam dwie wspaniałe córeczki.

Od dziecka rodzice angażowali mnie we wszelkie prace techniczne, czy to przy budowie domu, czy przy hodowli kwiatów, którą się zajmowali. Większość wolnego czasu spędzałem na wykonywaniu drobnych napraw przydomowych lub majsterkowaniu. Zawsze było wiele do zrobienia. Dużo czasu poświęcałem również na naprawianie pojazdów mechanicznych. Motoryzacja stała się moją pasją, co sprawiło, że moja kariera edukacyjna i zawodowa przez cały czas była z tym związana.

Do niedawna wszelkie drobne prace remontowe, naprawcze i te związane z motoryzacją wykonywałem sam, co sprawiało mi dużą satysfakcję. Zbudowałem dom, wykonując wiele zadań całkowicie samodzielnie.

Zawsze kochałem też aktywność na świeżym powietrzu, blisko natury; górskie wędrówki po Bieszczadach i spacery. Odbyłem niezapomnianą, długą podróż motocyklem dookoła Skandynawii i marzyłem o tym, żeby kiedyś to powtórzyć.

W kwietniu 2023 roku moje plany i marzenia stanęły pod znakiem zapytania.

Wszystko zaczęło się od lekkiego niedowładu dłoni, który zmotywował mnie do wizyty u lekarza. Później byłem hospitalizowany na oddziale neurologicznym. Otrzymałem diagnozę: podejrzenia SLA – stwardnienie zanikowe boczne – co ostatecznie zostało potwierdzone w czerwcu tego samego roku. Jest to rzadka choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do stopniowego zaniku mięśni i w konsekwencji do coraz większego ograniczania sprawności ruchowej.

Dziś niestety sam już niczego nie wyremontuję ani nie naprawię. Wiem, że nie wybiorę się w podróż motocyklem, nawet zwykły spacer obecnie jest dla mnie dużym wyzwaniem.

Choroba postępuje. Ręce mam już prawie całkowicie niesprawne. Nogi są coraz słabsze. Kilka razy miałem złamaną rękę w wyniku upadku. Niedługo będzie mnie czekał zakup wózka inwalidzkiego oraz innych sprzętów ułatwiających codzienne funkcjonowanie.

Niestety na tę chorobę nie ma leku, który pozwoliłby na całkowite wyleczenie. Są leki, które w niewielkim stopniu spowalniają jej postęp oraz takie, które są stosowane doraźnie, na poszczególne dolegliwości. W obecnej sytuacji najbardziej pomocna jest rehabilitacja, która powinna być stosowana jak najczęściej, najlepiej codziennie. Pomaga na dolegliwości bólowe oraz spowalnia proces degeneracji mięśni, dzięki czemu będę mógł dłużej zachować sprawność mięśni, które jeszcze nie poddały się chorobie.

Potrzeby finansowe związane ze zmaganiami z tą straszną chorobą ciągle rosną, w miarę jak zmniejsza się moja sprawność fizyczna.

Przekazując darowiznę dajecie mi szansę na lepsze funkcjonowanie mimo trudności, jakie wywołuje choroba oraz na aktywne spędzanie czasu z rodziną i realizację naszych planów i marzeń.